Nastawienie na ludzi
Europejczycy są przekonani, że pracownicy powinni czerpać korzyści z rozwoju firmy. Ta partycypacja w korzyściach powinna polegać nie tylko na uzyskiwaniu wyższych zarobków, ale też podnoszeniu jakości życia w pracy, urzeczywistnianiu własnych aspiracji i osiąganiu samorealizacji.
Wymaga to nowego podejścia do procesów kierowania. W poszukiwaniu nowych rozwiązań firmy europejskie coraz częściej zwracają się ku Japoni, aby podpatrzeć procesy motywowania pracowników i tworzenia atmosfery harmonii wewnątrz firmy. Menadżerowie europejscy zdają jednak sobie sprawę, że swoje cele muszą osiągnąć innymi drogami niż Japończycy i Amerykanie.
Kultura europejska nie przygotowuje ludzi do pracy w zespołach i przywiązania do firmy. Europejczycy wskazują brak takiej skłonności, bardziej bowiem cenią sobie indywidualność, zdolność i intuicję. Poza tym nie są tak wrażliwi na pieniądze jak Amerykanie, którzy skłonni są za nie poświęcić swój czas i na ogół bardziej bywają nastawieni na konsumpcję. Europejczyków nie można uszczęśliwić wyłącznie wysokimi zarobkami, albowiem chcą mieć większą swobodę działania, możności zaspokajania potrzeb wyższych, a także utrzymać równowagę pomiędzy pracą a życiem osobistym i rodzinnym.
Pieniądze nie przemawiają do nich tak silnie jak do Amerykanów. Menadżerowie europejscy muszą więc sami poszukiwać nowych podejść do kierowania ludźmi, aby w pełni wykorzystać dodatnie cechy Europejczyków i przekształcić je w siłę działającą na korzyść pracowników jak również firmy.